Of tyfoons and flat tires and lots of electronic wires

Zo, weer even een update-je van mij uit het Verre Oosten.

Afgelopen vrijdag en zaterdag was het enorm slecht weer. Vooral zaterdag; guur, een boel regen en keiharde wind. Er was weer een tyfoon ergens aan de gang en wij kregen er hier een staartje van mee. Er is alweer een paraplu gesneuveld tijdens de 2 minuten lopen naar het badhuis zaterdag! Ben zaterdag dus lekker binnen gebleven. Bovendien is mijn fietsband lek (de fiets staat nu bij de fietsenmaker) dus dan is het erg lastig om ergens heen te gaan. T enige wat hier dichtbij is is de supermarkt (gelukkig!), de rest is een behoorlijk end lopen. Is een van mn beste aankopen geweest, die fiets van 35 euro! (Behalve dan dat je vaker een lekke band hebt, maar daar kan ik wel mee leven).

Gisteren, zondag, ben ik met een groepje internationale studenten naar Tokyo geweest. Een vriendinnetje van mij moest met een groepje naar Akihabara voor een schoolopdracht en vroeg of ik zin had om mee te gaan. Natuurlijk! Het was heerlijk weer, en na 3 kwartier in de expresstrein stonden we in Akihabara. Akihabara is dé elektronica-wijk van Tokyo. Een paradijs voor nerds, maar ook ontzettend leuk om te zijn! Overal grote gebouwen en kleurrijke reclame. Zeker op een zondag! Op zondag is namelijk een van de grote straten afgesloten voor autoverkeer. Iedereen loopt dus gewoon over straat, een leuk gezicht (zie ook de foto's)!

In de elektronica-winkels zelf is van alles te krijgen. Er zijn enorme winkels van 10 verdiepingen met de modernste computers, camera's en de niewste iPod's, en kleine winkeltjes in de zijstraten met alle mogelijke computeronderdelen en andere technische spullen voor de doe-het-zelf-er. Een paar van ons waren op zoek naar nieuwe oordopjes voor hun mp3-spelers, en we zagen zelfs oordopjes van 32800 yen (ongeveer 200 euro!!!)!

Er liepen ook nog veel mensen verkleed rond, in verband met Halloween. Heb van één groepje een foto weten te sneaken. Tijdens het wachten op de mensen die bezig waren met de schoolopdracht ontdekten we ook een winkel met wapens en toebehoren. Dus zwaarden, katana's (samurai zwaarden), harnassen (zelfs complete malienkolders!), noem het maar op! Heb stiekem een foto genomen in de winkel, het zag er zo cool uit! (veel beter dan de Elf lol). Daarna lekker gegeten bij een Italiaan (had zo'n zin in pizza, na 2 maanden Japans eten!).

Al met al een leuk dagje uit!

Sumo! Chanko! Akihabara!

Gisteren ben ik met een groepje van 8 internationale studenten naar het sumo-kampionschap in Tokyo geweest. We hadden kaartjes weten te regelen, en aangezien dit maar 2/3 keer per jaar plaatsvindt vonden we het de moeite waard om te gaan!

's Ochtends in alle vroegte hebben we de expresstrein van Tsukuba naar Tokyo genomen. Dat duurt ongeveer een uurtje. We kwamen aan op station Akihabara. Akihabara is de beroemde electronische wijk van Tokyo. MediaMarkt is er niets bij! We zijn snel even een enorme electronicawinkel ingeschoten om o.a. batterijen voor camera's te kopen en te kijken of ze de nieuwe iPod al verkochten. Daarna met de metro naar het stadion. We waren er erg vroeg dus het was nog niet zo druk. De echte goede worstelaars komen pas 's middags. Maar het was leuk om al even de sfeer te proeven. Het stadion is een grote vierkante hal met in het midden de sumo-ring. Iedereen zit op rode vierkante kussentjes (op de grond dus!). De plaatsen het dichst bij de ring zijn het duurst, en daar zitten dus ook alle belangrijke/hoogstaande mensen. Ookal heb je dan een grote kans dat de verliezende worstelaar, die door zijn tegenstander de ring uitgemaneuvreerd is, bij je op schoot valt!

De sport zelf is interessant om naar te kijken, zeker als je zoals wij steeds iemand uitkiest om aan te moedigen (de keuze werd bij ons gemaakt op basis van kleur van de sumo-'kledij'). Er gaat een heel ritueel aan vooraf, o.a.: het zingen van de namen van de sumoworstelaars op traditionele wijze, het stampen op de vloer dit doen ze om kwade geesten weg te jagen) en het strooien met zout (zuiverende werking) door de sumoworstelaars. De worstelaars hebben 4 minuten voorbereidingstijd voordat ze het gevecht aan moeten gaan, en ze beslissen zelf wanneer het begint. Dit betekent veel intimideringstechnieken en bluf om de concentratie van de tegenstander te verbeken. Het is dus zeker ook een psychologische sport!

Tussen de middag hebben we in een traditioneel Japans restaurant gegeten. Sommigen van ons hebben chanko uitgeprobeerd, het traditionele eten dat deel uitmaakt van het dieet van een sumoworstelaar. Het is een soort dikke soep met vettig vlees en groenten dat aan tafel gekookt wordt (zie ook de foto's).

Al met al was het een heel spektakel en ontzettend leuk om een keer meegemaakt te hebben!

Liefs,
Christine